من دانشجوی رشته تهیه کنندگی رادیو هستم.این اولین سالی است که در این رشته دانشجو پذیرفته اند.ما این ترم ۱۶ واحد داریم.برخی از دروس این رشته برای بیشتر ما تازگی دارد.ارز جمله فلسفه جامعه شناسی هنرو روشهای تحقیق درعلوم اجتماعی.در نمونه اول ما به هنر به شکلی جامعه شناسانه نگاه میکنیم و تحولات انرا در طول تاریخ بررسی میکنیم.در روش های تحقیق ما با ابزار و شیوه های تحقیق اشنا میشویم.مطالب برای من قدری نااشنا وسنگین است اما انچه ان را برای من جذاب و دوستداشتنی میکند استاد گیویان است که با شخصیت متین وکلام دلنشین خود ما را به این درس علاقه مند کرده است.انچه مرا نگران میکند این است که ایا میتوانم از پس امتحان بر ایم.تازه بعد از این ما باید به فکر پایان نامه هم باشیم.(خوشا به حال آنهایی که از اغاز در اندیشه پایان هستند)
ای کاش...
جمعه بیست و ششم خرداد 1385 16:30
وقتی صبح ساعت ۶ از جات بلند می شی و در حین اماده کردن صبحانه نهار بچه ها را هم اماده می کنی بعد هم به سرعت از خونه بیرون می ری تا در صف بانک نفر اول باشی.با هزارون دلواپسی بالاخره رها می شی و می ری دا نشکده جایی که خیلی دوستش داری و حتی دلت براش تنگ می شه.جایی که گذر زمان را حس نمی کنی فقط وقتی که نگران بچه ها می شی و زنگ می زنی تا ببینی اوضاع روبراه هست یا نه؟با این همه شب وقتی که ساعت ۳۰/۸به خونه می رسی و دو تا دختر خوشگل مهربون چشم انتظارتند که برسی و با ها شون شام بخوری دیگه حالی نمی مونه که سری به وبلاگ بزنی ! اونوقت فقط دلت می خواد چای بخوری و به حرف های قشنگ اونا گوش کنی .تا بیای خودتو برای فردا اماده کنی می بینی شب از نیمه شب گذشته و دیگه خیلی خسته ای...نمی خوام بنالم .من همه ی این لحظه ها رو دوست دارم .فقط دلم نمی خواد مقابل استاد شر منده با شم... ای کاش یه کمی بیشتر وقت داشتم...