موضوع برنامه،موضوعی اجتماعی است که می تواند در محدوده ی تحقیق ارزشیابی مورد بررسی قرار گیرد.پس از تعیین هدف نوبت به تعیین سنجه هایی برای ازمودن ان می رسد.
[در اینجا هدف از ساخت برنامه دید متفاوت عنوان شده که عنوانی کلی است و تهیه کننده باید هدف خود را به واضح بیان ویا تعریف کند.منظور او دقیقآ از دید متفاوت چیست؟وایا تاثیراین هدف قابل سنجش است .باید ببینیم منظور تهیه کننده  از دید متفاوت چیست و ایا پس از برنامه چنین منظوری حاصل شده؟
منظور از بدی ها چست؟بازهم در ادامه به واژه ی بدی بر مش خوریم که کلی است و ممکن است هر گونه پاسخی را شامل شود.در حالی که اگر مثلآبزه کاری های اجنما عی مورد نظر باشد ، بهتر است.هر واژه ای باید به طور واضح تعریف شود]
هدف به چهار دسته تقسیم شده که باید برای هر کدام سنجه هایی تعیین کرد.
مثلآ برای هدف شماره ی یک باید بدانیم امید به اینده را چه تعریف کنیم و چه سنجه هایی برای ان بسازیم.
این برنامه  به  منظور ایجاد حس امید به امید به اینده تا چه حد موفق بوده است؟

خیلی زیاد         زیاد           نسبتآخوب              کم                    خیلی کم

از نظرمحققان یکی از مهمترین متغیر ها برای سنجش عبارت است از نتیجه یا متغیر   پاسخ برای رسیدن  به  این منظورباید بتوانیم متغیر امید به اینده را بسنجیم.باید در این خصوص  به توافق هایی در مورد تعریف ان برسیم.
می توانیم با مراجعه به کتاب های روانشناسی یا جامعه شناسی ویا استادان این رشته ها به تعریفی مطلوب دست یا فت.پس از ان باید به بررسی سنجه افزایش امید پرداخت. شرایط ازمایش را باید از نظر دور داشت باید ببینیم گروه مورد بررسی تحت چه شرایطی از خارج از خود ازمایش هستند.
مثلآ : تورم،بیکاری و عواملی از این قبیل در طول پخش برنامه  چه تاثیری بر میزان افزایش امید به اینده خواهد گذاشت.
مشخص کردن مداخله ها  :
در این مرحله محرک ازمایشی را باید سنجید . ازمودنی ها را به دو گروه ازمایشی و گروه گواه تقسیم می کنیم  .
در گروه ازمایشی ها ممکن است عده ای همیشه به برنامه گوش دهند,عده ای گاهی اوقات گوش کنند ، برخی دیگر به ندرت ، از عده ای هم که شنونده ی دا م  هستند  ممکن است پیام برنامه را دریافت نکرده باشند.در این جا ما به سنجه های مقدار یا کیفیت ارتباط بابرنامه نیاز داریم و اگر برنامه اثر بخش باشد باید ببینیم ایا کسانی که شنونده ی این برنامه بودند به اینده امیدوارتر شده اند،از مشکلات نمیترسند و. . . . لازم به ذکر است که گروه گواه ما کسانی هستند که این برنامه را گوش نکرده اند . در این جا می توان حتی تاثیر کارشناسان را هم سنجید . یعنی نام ان ها را هم در گروه ازمایشی قرار دهیم و ببینیم چرا تاثیر برخی از ان ها در مخاطب بیشتر از سایرین بوده است.
مشخص کردن متغیر های دیگر:
این بر نامه مخاطب های خاصی ندارد  اما باید تعریف مشخص تری از مخاطب ان ارا ه دهیم . این فرایند  تعریف و سنجش دو جنبه دارد. نخست باید جمعیت ازمودنی های امکان پذیر برای ارزشیابی را تعریف کرد .سپس باید همه یا نمونه ای از ازمودنی های مناسب را که در طرح تحقیق مشخص شده است برای گروه های ازمایشی و گواه تعیین کرد .اما علاوه بر تعریف جمعیت مناسب باید متغیرهایی را که در تعریف مد نظر قرار می گیرند را به دقت سنجید. ما در هر دو گروه ازمایشی(شنوندگان)افراد را تصادفی انتخاب می کنیم. باید بدانیم میزان امید به اینده در این دو گروه چگونه است تا اگر برنامه می سا زیم بتوانیم برای افرادی که بسیار ناامیدند  نیز موثر باشد .
همچنین باید متغیرهایی از قبیل ،جنس-سن و غیره را نیز  سنجید تا بر نامه  برای همه ثمر بخش با شد.

طرح ازمایشی:
در مورد این برنامه گروه ازمایشی و گروه گواه را معین می کنیم . به طور مثال 100 شنونده را برای هر دو گروه در نظر می گیریم .زمانی را در نظر می گیریم .مثلآ شش ماه.سپس برای امید به اینده سنجه ای ایجاد می کنیم.(مخاطبان قبل از شنیدن برنامه تا چه اندازه به اینده امیدوار بوده اند.خیلی،معمولی یا کم)سپس محرک را معلوم می کنیم .چند درصد از شنوندگان همیشه برنامه را گوش می دهند، چند درصد گاه گاهی و چند در صد به ندرت .ایا بحث کارشناسی مفید بوده است؟ صحبت های گوینده امید به اینده را القا می کرده است؟پس از طراحی مطالعه ان را به اجرا در می اوریم .مطالعه شروع می شود ، مشاهدات صورت می گیرند و ثبت می شوند و انبوه داده ها برای تحلیل جمع اوری می شوند.
طرح نیمه ازمایشی:
طرح سلسله زمانی :یک گروه ازمایشی از شنوندگان را انتخاب می کنیم و در طول چند ماه اثر برنامه را بر روی ان ها می سنجیم و مثلآمعلوم می کنیم ایا امید به اینده در ان ها افزایش پیدا می کند یا خیر؟
عملیاتی سازی موفقیت/شکست
باید ببینیم هزینه ای برای ساخت بر نامه اختصاص می یابد چه قدر است و میزان تاثیر گذاری چه قدر؟با پخش این برنامه میزان امید به اینده چند در صد افزایش یاقته است.